ช่วงนี้รู้สึกไม่ค่อยดี แต่ก็รู้สึกดี

รู้สึกเกิด contradiction ในตัวยังไงไม่รู้

สุข เบื่อ เซ็ง พร้อมๆกัน

แต่บางอย่างก็ทำให้ชีวิตมันเหมือนมีอะไรขึ้นนะ

ออกข้อสอบแบบนี้ดิ สะจายยย

ข้อยากก็เยอะสาดดด ข้อง่ายก็ทำไม่ได้

ตายกันไปข้างนึง

ออกข้อสอบแบบนี้แหละยุติธรรมสุดแล้ว 555

จาสอบแล้วว

อ่านไม่ทันอีกแล้วว

มีแต่กำลังใจ แต่ไม่มีกำลังกาย

ทำไงดีล่ะเนี่ย

ในที่สุดก็จะมีอะไรทำให้เลิกเบื่อ เลิกเซ็งซะที

เพื่อนเก่าๆนี่ใช้ได้จริงๆ ทำ happy ได้ทุกเมื่อ

สอบ เครียด เที่ยว ว้อยย

ตื่นบ่ายอีกละ แล้วก็ไปมหาลัย

ห้องภาคแทบไม่มีคนโคดเซ็งเลย

ไม่มีเพื่อนเล่นไรซักอย่าง

ไปซีร๊อกชีท แล้วเอาไปคืนฝนน้อย(แผนยึดชีทไม่ให้อ่านหนึ่งคืน555)

แล้วก็ไปกิน MK แล้วก็กลับ

ไม่ได้ทำอะไรซักอย่างเลยวันนี้ เล่นก็ไม่ได้เล่น เซ็งจิงๆ

วันที่น่าเบื่อผ่านไปอีกวัน..

การที่เราได้ทำอะไรที่เราชอบ มันก็รู้สึกดี

ทำอะไรที่อยากทำ มันก็ดีกว่าไปทำอะไรที่เราไม่อยากทำ

วันนี้มันมีหลายอย่างที่ทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ

อยากให้ความรู้สึกเดิมๆที่เคยมีกลับมาอีกจังว้อยยย

 

ตอนเย็นเล่นปิงปอง กะเมษ อจณ อ.คำรณ

วันนี้อ.คำรณชนะตลอดเลยอ่ะ ส่วนแก๊งท๊อปก็มีโค้ชส่วนตัวด้วย 555

ซัก 5 โมงกว่า อ.Conti ก็ตามมาสมทบอีกคน กว่าจะเลิกก็เกือบทุ่มเลย

วันนี้สนุกดี ตบกันกระจาย สะจายย

 

เข้าไม่ได้ซักที เซ็ง

หงุดหงิดว้อยย

วันเสาร์ไปพัทยา

วันอาทิตย์ไประยอง

วันจันทร์ไปมหาลัย

วันอังคารไปเรียนสาย(ตอนกลางคืนมีปฏิวัติด้วย)

วันพุธไปไหนไม่ได้ อยู่บ้านดูข่าวดิ

วันพฤหัสก็ไปเรียนไม่ทัน(อดพรีเซ้นลีเลย อดเรียนโทโปคาบสุดท้ายด้วย เสียMKแน่ๆเลยตู)

ส่วนวันนี้ก็...

ตอนเช้ามีพรีเซ้น mathematica

มีแขกรับเชิญมาฟังด้วย 555

โดน อ.ไพศาลเรียกให้ตอบตั้งแต่ยังไม่ถึงคิวตัวเองเลย หาว่าไม่ฟัง ไรฟะ (แต่ก็จริง 555)

มาแอบดูรูปแมวเราด้วย

พอถึงตอนเราพรีเซ้น สรุปแทบไม่ได้พูดงานที่ทำไปเลย มัวแต่โชว์รูปแมว 555

ก็ ok ถือว่าผ่านไปได้ด้วยดี(รึป่าว)

บ่ายก็ไปเรียนลีกรุป ก็ไม่รู้เรื่องตามเคย เหอๆ

ตอนเย็นก็....

ตอนหัวค่ำก็จะไปดูม๊อบกะไอ้เต้ย ตอนเดินไปเจอไอ้อ๊อด เลยชวนไปดูด้วย

สรุปไม่มีม๊อบ เซ็งเลย... อดดูม๊อบตัวเป็นๆเลย

ก็ไปเดินพารากอน กินก๋วยเตี๋ยวเรือท่าสยามกัน แล้วก็กลับ

 

เมื่อวานได้ 20th century boy มาเล่ม 1- 18(อีก3เล่มที่เหลือกำลังตามมา)

ได้การ์ตูนมาช่วงสอบเรื่อยเลย เมื่อไหร่จะได้อ่านฟะเนี่ย(หมายถึงหนังสือเรียน 555)

มีคนโทรมา หายเซ็ง หายเครียด หายกังวล แระ อิอิ

มันไม่ productive หมดเลยนะฮะ

บางคนทำให้หายเซ็งได้ตลอดจริงๆ อิอิ

อัพไม่ได้ตั้งหลายวัน

ตอนนี้ก็ไม่มีอารมณ์อัพอีก เซ็ง

เครัยดจิงๆตอนนี้ ไม่มีใครช่วยได้ด้วย

เพราะแก๊งท๊อปตอนเย็นเลยไม่ได้อ่านหนังสือเลย

อ่านตอนนี้ก้ไม่เข้าหัวเลยอ่ะ โดนฝนตอนกลับอีก กลับมาก็หลับเลย

เพิ่งตื่นได้ไม่นาน ตัวร้อน ปวดหัวอีก

ชีวิตไมเป็นแบบนี้วะ

เสียจนไม่มีอะไรจะเสียแล้ววว

แต่ก็ต้องพยายามกันต่อไป คงดีกว่าไม่ได้อ่านอะไรเลย

อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลยง่ะ

ไม่เข้าใจซักนิด

เริ่มเซ็งตัวเองอีกละ

 

ลงทะเบียนไปแล้วด้วย 3 หน่วยกิต เยอะสาดดอ่ะ

 

เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แสดดดด ยังไม่ได้อ่านโทโปเลยว้ออยยยย

เมื่อคืนดูบอลเส็ดตี 3 กว่า (เชลซีชนะด้วย เย้ๆๆๆ)

วันนี้ก็เลยตื่นสายสุดๆ(ถ้าไม่รวมตื่นมารับโทรสับก็ตื่น เกือบ 17.30 น อ่ะ)

แสดดดด อ่านไม่ทันแน่เลยยย

วันนี้เลยอดไปดู Exercises ด้วยอ่ะ แงๆๆๆ

ทำไงให้อ่านทันวะ 3 บท แสดดดดดมากกกก

ไปอ่านแล้วดีกว่า ก่อนเกิดอาการปลงตก

 

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->

เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย-->เครียด-->ปลง-->ไม่อ่าน-->คะแนนห่วย

เป็นวัฎจักร

วันนี้ไปเรียนลีเนียร์ทันด้วยแหละ เย้ๆ

(ไม่รู้เรียกว่าทันรึป่าว แบบสายไปชั่วโมงนึง แต่ปกติไม่ได้เข้าเลยอ่ะวันอังคารเนี่ย เรียกว่าทันได้เรียนดีกว่า เหอๆ)

เรียนลีเนียร์เส็ดก็ไปกินข้าวสามย่านกะเจ๊

ได้นั่งคุยกันก็ได้รู้อะไรอีกละ นิสัยบางอย่างรู้ทั้งรู้ก็ยังแก้ไม่ได้

มันคงไม่เลิกเป็นหรอก แต่อยู่ที่ควบคุมอารมณ์ตอนนั้นได้แค่ไหนเท่านั้น

กินเส็ดแล้วก็ไปเรียนโทโปต่อ รู้สึกวันนี้มันเหนื่อยๆล้าๆยังไงก็ไม่รู้ สงสัยนอนไม่ค่อยพอ

เส็ดโทโปก็ต้องเรียนลีกรุปต่ออีก

แต่ก็ดีวันนี้ อ.ไม่ได้สอนอะไรหนักๆ หัวก็ยังพอรับได้อยู่ นึกว่าจะไม่รับรู้อะไรได้อีกซะแล้ว

ตอนเย็นก็ไปกิน ชาบู-ชาบู (เลียนแบบ seasonschange ฮะ)กะตั๊กกะนุ๊กกะเมษแล้วก็กลับ

 

 

ตอนแรกนึกว่าเข้าไม่ได้คนเดียวซะอีก จิงๆก็มีเพื่อนเยอะแยะเลย 555

ลองแก้ตามกระทู้นี้ คลิกดิสาดด ก็เลยเข้าได้

แต่เข้าไปได้ก็ไม่ค่อยมีคนออนไลน์ เซ็งเลย... คนที่นัดไว้ด้วย สาดดด

โคดเซ็งเลย

วันนี้มีนัดด้วย สาดดด

ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วยฟะ ไม่เข้าใจ

ไปบ้านลุงนาทมา(เพื่อนสนิทพ่อสมัยเรียน) สนุกดี ไปทำบาร์บีคิวกินกัน

ไม่ได้ไปมาไม่ต่ำกว่า 5 ปีแล้ว อาจจะเกือบ10ปีเลยด้วยซ้ำ จำมะค่อยได้

ไปถึงนั่นก็เกือบ 4 โมงเย็น(วันนี้ตื่นบ่ายโมงเพราะพ่อมาปลุกบอกว่าจะไปเนี่ยแหละ)

กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบเที่ยงคืนเลย เหอๆ

วันนี้ลุงนาทถามว่าจะเรียนถึง Ph.D เลยมั้ย

พ่อก็ตอบแทนว่า ถ้ามันเรียนได้ก็คงเรียนแหละ เพราะเนี่ยที่มันเรียนต่อเพราะไม่อยากทำอะไรเลย ไม่ต้องทำงาน สบาย...

รู้ทันอีกอ่ะ วัยรุ่นเซ็งเลย

จบดีกว่า... มีอีกเยอะแต่ขี้เกียจพิมพ์

หลังจากที่รู้สึกไม่ค่อยดีมาหลายวัน ตอนนี้ก็กลับมาปกติดีแระ

เล่าเรื่องวันนี้ดีกว่า ก็ตื่นมาก็สายพอควรแล้ว แต่ก็สามารถลุกลงจากเตียงได้โดยทันทีทันใด เพราะกลัวไปเรียนไม่ทัน

ทุกวันศุกร์ช่วงนี้เป็นแบบนี้ตลอดเลย เพราะ...... ทำไมเราถึงกลัวได้ขนาดนี้วะ

รู้สึกว่าช่วงนี้นอนน้อยเกินไปจริงๆ เมื่อคืนก็นอนเกือบตี3 คืนวันพุธก็ไม่ได้นอน

ถึงพาต้าก็นั่งแท๊กซี่ไปอีกละ ไปถึงก็เกือบเรียนพอดีเลย

ตอนแรกเพื่อนทำเซ็งอีก ออกไปสงบสติอารมณ์ซักพักก็เข้าไปนั่งข้างหลัง(ปกตินั่งกะพวกไอ้หมิ่น แต่วันนี้เซ็งพวกมันเลยไปนั่งคนเดียว)

พอ อ.ไพศาลเข้ามา ก็พูดๆประมาณว่า คอร์สนี้ S/U ถ้าไม่มีอะไร ไม่ขาด ก็คง S ยกเว้นปรีชญา เนี่ยยังไม่มา U แน่ๆ

ไรฟะนั่งอยู่ด้านหลังฮะ ไม่เห็นเองนะ เหอๆ ก็โวยวายเลย อยู่นี่อาจาน มาแล้วๆๆๆ(คือตอนแรก อ.ไม่เห็นจริงๆเพราะไม่ได้นั่งที่ประจำ)

แล้ววันนี้เค้าให้ส่งหัวข้อโปรเจคด้วย ก็คิดสดในห้องเลย search net เอา ก็ได้แระ Taxicab Geometry

แต่ก็โดนว่าอีก หาว่าเหลวไหล สั่งไรไปก็ไม่ทำ(คือเค้าให้คิดสัปดาห์นีงแล้วอ่ะ)

ตอนแรกจะทำคู่(ซึ่งเค้าทำคู่กันทั้งห้อง ยกเว้นไอ้หนุ่ย) แต่ อ.มาบอก ปรีชญาห้ามทำคู่ ให้ทำเดี่ยว ซวยเลย

อีกคนก็เลยต้องไปทำเดี่ยวด้วยเหมือนกัน เหอๆ(แต่คงไม่ทำแล้วใช่มะ จะไม่เรียนแล้วหนิ)

สักพัก อจณ เข้ามา ก็เห็นละเหมือนมองๆหาอะไรอยู่ หาไม่เจออ่ะดิ 555 นั่งอยู่ข้างหลังฮะ เหอๆ

ก็เอาเกมส์ที่ไปเปลี่ยนให้คืน แล้ว อ.ไพศาลก็มาว่าต่อหน้า อจณ อีกรอบ เหอๆ

วันนี้ทำ Assignment เสร็จเร็ว ก็เลยได้เดินไปหาอะไรกินก่อนแล้วไปเรียนลีกรุป

อ.วิชาญก็ยังไม่สบายอยู่ แต่วันนี้ก็มาสอน แต่วันนี้เรียนคาบเดียวเพราะ อ.ไม่สบาย

แต่คนป่วยทำฮาได้ด้วย ขำกันทั้งห้องเลย เหอๆ

พอตอนเย็นก็เล่นปิงปองจนหมดแรงเลย แทบเดินไม่ไหว เหมือนแขนขาไม่มีแรงเลย

แล้วก็ไปกินข้าวต่อที่สยาม แล้วก็ไปรวยรินต่อที่ถนนพระอาทิตย์ กะพี่หม่ำ น้อย น้องตั๋ม น้องยู

ก็ดีไปชิวๆมั่ง เปิดเพลงแนวที่ชอบด้วย เจอไอ้ต้องเพื่อนตอน ม.ปลายด้วย ไม่เจอกันมา 4 ปีแระ

ยังจำตอนที่มันแข่งบาสห้องได้ แล้วมันชู้ตผิดแป้น(แบบว่าตอนแรกชู้ตไม่ลง ก็ชู้ตซ้ำจนลง เหอๆ)

แต่ไม่มีใครบอกมันตอนนั้นเพราะคนทั้งสนามลงไปนั่งขำกันหมดแล้ว แม้แต่ อ.ที่เป็นกรรมการ555

คิดแล้วก็ตลกดี แต่ห้องเราเป็นแชมป์นะ อิอิ

เส็ดแล้วก็กลับบ้านกับแวค กลับฟรีอีก 555

วันนี้ได้ทำอะไรที่อยากทำ รู้สึกดีจิงๆ จนกลับมาเป็นปกติเลย

โลกกลับมาสดใสเหมือนเดิมแล้ว อิอิ