ออกจากบ้านติดกันได้ 16 วันแระ เหอๆ

บางทีก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรทำนะ

แต่บางทีทำไมรู้สึกว่ามีอะไรทำเยอะจังฟะ แต่ก็เลือกได้เพียงอย่างเดียว เหอๆ

ตื่นสายไปประชุมไม่ทันเลย เหอๆ แต่อย่างน้อยไปช่วยตัดกระดาษแล้วนะเฟ้ย

 

ปล. ไม่ได้อู้แค่ไม่ตื่นเอง 555

นอนก็ดึก ตื่นก็เช้า ง่วงก็ง่วง

ดินสอก็ไม่มี เอกสารก็ต้องให้คนอื่นเช็คให้แม๊กให้ รูปก็ยังไม่ติดกาว

ซองก็ไม่มี(มีอย่างเดียว มีคนรู้จักช่วยเหลือ 5555)

ข้อสอบก็ทำไม่ได้เลย 555

โง่อังกฤษอย่างแรง ตอนบ่ายก็ทำได้แค่เลข

ภาษาไทยแม่งออกไรไม่รู้ วิเคราะ สังเคราะ ไรก็ไม่รู้ แสรดดด

กลับมาก็เหนื่อยแสรดดดด

ถ้าไม่มีคนบอกให้ไปสอบ นี่คงไม่สอบแระ อิอิ(จริงๆเสียดายตังค่าสมัคร เหอๆ)

อย่างน้อยก็อยู่เต็มเวลาแล้วนะฮะ เหอๆ

 

ทำสถิติได้ 15 วันแล้ววววววว อิอิ

 

ขอบคุณทุกคนนะฮะที่ช่วยเหลือข้าพเจ้าในวันนี้(คงได้มาอ่านหรอก เหอๆ)

ในที่สุดก็ทำสถิติต่อได้อีกวันแระ อิอิ

วันนี้สนุกจัง ถึงไม่ได้ทำตามแผนก็เหอะ

แต่ก็ได้ทำอย่างอื่นที่สนุกเหมือนกันแทนอ่ะแหละ 555

 

วันที่มีความสุขก็ผ่านไปอีกวันแล้วว....

วันนี้ก็ตื่นสายเช่นเคย แต่ต้องออกจากบ้านเพื่อทำสถิติ 5555

ไปถึงมหาลัยก็บ่าย 3 กว่าแระ

ไปตีปิงปองอ่ะ เหอๆ

เล่นคู่กะฝน ส่วนเคี้ยงคู่กะ อ.ณัฐ

คู่เราชนะ 4ต่อ1เซต ได้กินข้าวฟรีเลย อิอิ

แล้วก็กลับมาเล่นปิงปองต่อ สนุกดี เหอๆ

ตอนหัวค่ำก็ไปงานเลี้ยงศิษย์เก่าที่สุวรรณารามวิทยาคม(ร.ร.ตอน ม.ต้นง่ะ)

ก็สนุกดี เจอเพื่อนเยอะพอสมควร อ.ก็ยังจำได้ด้วย อิอิ

พ่อก็ไปด้วย เพราะพ่อก็ศิษย์เก่าเหมือนกัน เลยได้เข้างานฟรีเลย 555(พ่อซื้อบัตรให้ เหอๆ)

รุ่นพ่อก็มาเยอะมากเลย เหอๆ(ได้ยินว่าซื้อกันเป็น 10กว่าโต๊ะเลย)

ได้คุยกะเพื่อนตัวเองนิดหน่อย ส่วนใหญ่ก็คุยกะเพื่อนพ่อแทน แต่ก็สนุกไปอีกแบบนะ

มีอีกเยอะ แต่ขี้เกียจพิมพ์ ไปดีก่า....

 

วันที่มีความสุขอีกวันก็ผ่านพ้นไป..

 

ดีจายยย มีบัตรATMเป็นของตัวเองมั่งแล้ว อิอิ

วันนี้ได้ของเล่นใหม่มาด้วย เหอๆ

เป็นสายเชื่อมคีย์บอร์ดกะคอม แล้วก็โปรแกรมอะไรนิดหน่อย

แต่กว่าจะเล่นได้ต้องsetอุปกรณ์อยู่นานพอควรเลย เหอๆ

 

ตอนนี้เริ่มเหนื่อย ออกจากบ้านมา 12 วันติดแระ

แต่ยังไงก็ต้องทำสถิติต่อไป 555

 

อย่างน้อยก็ปากดีได้ช่วงนึง555

วันนี้ไปดู Copying Beethoven มา

รอบสุดท้ายเลย อิอิ พอดีหนังมันออกวันนี้

ก็สนุกดีเหมือนกัน พอจะฟังออกนิดหน่อยด้วย พอดีสำเนียงอเมริกันอ่ะ เหอๆ

 

วันนี้ชักเกลียดม๊อบขึ้นมาแล้วดิ

จะปิดถนนทำไมวะ ทำคนเค้าเดือดร้อน แสรดดดมาก

พอใช้ทางเลี่ยงรถก็ติดสาดดด

จะประท้วงอะไรก็ทำไปดิ มาทำคนอื่นเดือดร้อนทำไมเนี่ย ไม่เข้าใจ

 

วันนี้เรียนวันที่2แล้วดิ อิอิ

วันนี้ไปเล่นเทนนิสมามันส์มากๆๆๆๆๆๆๆๆ

หนุกดี ไม่ได้เล่นหนุกๆแบบนี้มานานแระ

ส่วนช่วงนี้ต้องเริ่มอ่านthesisอีกแระ วัยรุ่นเซ็งเลย

เริ่มจะไม่ว่างแระ ยิ่งต้องทำอะไรบางอย่างอีก เหอๆ

 

อัพเพิ่มอีกนิด เพิ่งไปดูหนังเรื่องShooterเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

จบได้สวยงามจริงๆ เพราะถ้าเป็นเราก็คงทำแบบนั้น ชอบๆๆๆ

หุ่นยนต์ต่างกับมนุษย์ก็ตรงนี้แหละ "หุ่นยนต์สามารถลบความทรงจำได้ แต่มนุษย์ทำไม่ได้"

ทำไมเรื่องบางเรื่องที่อยากจะลืม มันทำไม่ได้ซะทีนะ อยากเป็นหุ่นยนต์จัง

มนุษย์ยังไงก็คือมนุษย์อยู่ดีนั่นแหละ

พอดีนอนไปตอนช่วงประมาณ 4 ทุ่ม ตอนนี้ก็เลยนอนไม่หลับ

แล้วก็ไม่มีอะไรทำ ก็เลยถือโอกาสอัพสเปซซะเลยดีกว่า ไม่ได้อัพนานแล้ว

ไหนๆก็เรียน ป.โทมาปีนึงแระ ก็อยากจะเขียนว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงในชีวิตบ้าง

ตั้งแต่เรียนมาก็ยังรู้สึกว่าไม่ยากอยู่ดี เทียบกับ ป.ตรี เนื้อหาก็ไม่ได้ยากขึ้นเท่าไหร่ แต่แค่เยอะขึ้นมากต่างหาก

เรียนมาเกรดก็ไม่ได้ดีหรอก พอดีไม่เก่งเหมือนคนอื่น สักวันถ้ามันมีความทะเยอทะยานก็คงจะดี

บางอย่างมันไม่ได้แลกมาด้วยความเก่ง มันแลกมาด้วยความพยายาม หรือ การที่ทำให้ดูพยายามมากกว่า

แค่รู้สึกว่าโลกนี้ไม่มีอะไรที่ยุติธรรมหรอก มันแค่จะอยู่ข้างใครเท่านั้น ถ้ามันเข้าข้างเราก็ดีไป ถ้าไม่เข้าข้างเราก็ซวยไป

แค่อยากจะบอกว่าสังคมก็เป็นตัวกำหนดชีวิตคนคนนึงได้ บางอย่างมันทำให้กดดัน

หลายอย่างเหมือนถูกดูถูกว่าทำไม่ได้ หลายอย่างมันทำให้คนเปลี่ยนแปลงไม่ได้

ทั้งๆที่ทุกอย่างมันควรจะขึ้นกับตัวเราใช่มั้ย แต่ไปๆมาๆมันเหมือนไปโทษสังคมซะงั้น

แต่เราว่ามันมีส่วนจริงๆ การเลือกปฏิบัติก็น่าเบื่อสิ้นดี

ตอนนี้รู้สึกเบื่อภาคยังไงไม่รู้ เบื่อระบบที่นี่ เบื่อสังคมที่อยู่ตอนนี้

ในเมื่อคนอื่นจะไม่เข้าใจเรา ตอนนี้ก็จะไม่พยายามที่จะเข้าใจคนอื่นแล้ว

หน้าที่ตอนนี้ก็คือเรียนให้มันจบๆไป ในเมื่อไม่มีใครคิดว่าเราจะตั้งใจอยู่แล้ว

ถ้ามันไม่จบ ก็คิดว่าคงไม่ตายหรอก เรามันโง่อยู่แล้ว

ตอนนี้เราคงอยากทำในสิ่งที่เรามีความสุข ในเมื่อเราไม่มีความสุขกับหลายๆสิ่งในชีวิต(หมายถึงตอนนี้) เราก็ไม่อยากคิดถึงมัน

ทำอะไรที่อยากทำดีกว่า ตอนนี้คงรู้จักกับคำว่า"ช่างแม่ง"จริงๆแล้ว

ตอนนี้ก็แคร์เฉพาะคนที่เราอยากแคร์ก็พอ

คนเรามันเปลี่ยนกันได้ แล้วเราก็เปลี่ยนไปแล้ว... ทั้งๆที่บางอย่างจะไม่อยากเปลี่ยนก็เหอะ

ขอบคุณคนบางคนที่ทำให้เราได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข