เมื่อ 3 วันก่อน ไปเจอขอทานข้างถนนตรงป้ายรถเมล์ใกล้ๆเซเว่น บนถนนรัชดา(หลังลงสะพานพระราม7)

นั่งขอทานอยู่ ในมือ(หรือห้อยคอหว่า)มีป้ายเขียนว่า ช่วยเหลือคนพิการอะไรไม่รู้ บลา บลา บลา

ไอ้เราก็พยายามมอง เค้าพิการตรงไหนวะ มีไม้เท้าอันนึง แต่แขนขาครบ ดูปกติดี

ก็เลยยืนดูอยู่ ไม่ห่างมาก สักพัก เค้าลุกขึ้นมาเหมือนเดินไม่ค่อยไหว กระเพลกๆ

และแล้ว เค้าก็เทคตัวลงไปนอนกะพื้น(รู้สึกได้เลยว่าจงใจล้ม) ไอ้เราก็เลว ยืนมองเฉยๆไม่ช่วย(ก็รู้สึกได้ว่าแกล้งนี่หว่า)

คนอื่นแถวนั้นก็มีแต่คนยืนดู จนเค้าตะโกนว่า ช่วยหน่อยค้าบบบ ช่วยหน่อยค้าบบบ เลยมีเด็กกลุ่มนึงไปช่วยพยุงขึ้นมา

แล้วก็ไปนั่งขอทานต่อ(แต่ไม่มีคนให้ตัง) แล้วเราก็เดินไปซื้อน้ำเซเว่น

สักพัก ขอทานคนนั้นก็เดินเข้าเซเว่น ไม่ใช้ไม้เท้า เดินฉิวเหมือนคนปกติ ควักเศษตังมาแลกแบงค์ที่เซเว่น

ควักเหรียญมาเยอะมาก ไม่น่าต่ำกว่าหนึ่งร้อยบาท(จากเท่าที่เห็นตอนยังควักไม่หมด)

ไอ้เราก็ออกจากเซเว่นมารอรถ ก็เอาแต่คิดว่า แม่งงงง หลอกชัวร์

สักพักขอทานคนนั้นเดินออกมา วิ่งขึ้นรถแอร์สาย 50 อย่างสบายใจเฉิบ

เราก็เอาแต่มองลืมขึ้นรถเลย 555

สรุปว่า.... เราเป็นคนไม่ดี มีคนล้มต่อหน้า แต่ไม่ช่วย 555

 

พอเจอเรื่องนี้ ก็นึกได้อีกเรื่อง เคยให้ตังขอทานบนสะพานลอยเซ็นทรัลปิ่น

เห็นพิการขาขาด ขาไม่มี 1 ข้าง(จริงๆแม่งซ่อนอยู่)

พอออกจากห้าง เดินสวนกัน(จำหน้าจำชุดได้) แม่ง มี 2 ขา

จบ..... ไม่มีไร เหอๆ

 

แต่วันนี้ซวยแต่เช้า(หรือเที่ยง)

ประตูห้องน้ำที่บ้านดันมาเสีย(ลูกบิดเสียอ่ะ)

อาบน้ำเสร็จออกจากห้องน้ำไม่ได้

ตะโกนเรียกใครก็ไม่ได้ยิน จะพังประตูอยู่แระ

ติดอยู่ครึ่งชั่วโมงได้(ยิ่งตื่นสายอยู่แล้ว ยิ่งสายเข้าไปอีก)

สุดท้ายทำไรไม่รู้ เลยหลุดออกมาได้ ดีจายยยย เหอๆ

ออกมา พี่นอนอยู่ข้างบน พ่อนอนหลับอยู่ข้างล่าง เลยไม่มีใครได้ยิน

แค่นั้น...

 

ออกมาจากบ้าน กะลังเดินไปขึ้นรถหน้าหมู่บ้าน

มีมอเตอร์ไซด์มาคว่ำต่อหน้าอีก

มองอยู่กะลังบิด บรื๊นๆๆๆ แล้วรถมันก็ส่าย

แล้วก็ล้ม คนไปทาง รถไปทาง(แต่มาทางเรา)

เดินหลบ ทำหน้านิ่ง(แต่จริงๆตกจาย)

เดินเลยไป เห็นไม่มีเลือดก็พอใจแระ

แต่รู้สึกว่ามอเตอร์ไซด์จะสตาร์ทไม่ติด

จบ...

 

สุดท้าย จะอ่านหนังสือ แต่ยังไม่ได้อ่านเลยว้อยยยย เซ็งเป็ด

 

จริงๆมีเรื่องซวยกว่านี้ แต่ไม่อยากเล่า เด๋วจะมีคนสมน้ำหน้า เหอๆ