อยากกลับมาเขียนบลอกเรื่องไปเที่ยวแระ

เหมือนที่เมื่อก่อน(ชาติเศษ)เคยทำ กลับไปอ่านแล้วขำๆดี

ทำให้พอจำได้ว่าไปเจออะไรมาบ้าง

แต่คงเขียนไม่เหมือนรีวิวในพันทิปหรอก(อันนั้นขั้นเทพเขียน เนื้อหาก็ดี รูปก็สวย)

เริ่มเลยดีกว่า

พอดีว่ามีคนรู้จักอยู่คนนึง(ขอไม่เอ่ยนาม ใช้แทนว่าผู้ร่วมทางละกัน) ต้องไปทำธุระที่ปีนัง

เราเลยต้องไปเป็นเพื่อน ทริปนี้อีกคนไปทำธุระ เราก็เลยเหมือนเที่ยวคนเดียวซะส่วนใหญ่

วันที่ไปเป็นวันซ้อมรับปริญญาพลอยกะน้อยพอดี เลยต้องไปงานพวกมันก่อน(ซ้อม 15 รับจริง 16 เลยต้องไป 15)

นัดไอ้บี๋ กะพี่หม่ำไว้ แล้วนั่งเรือไปนิด้า ตั้งแต่เช้า

คลองแสนแสบแม่งเน่าๆอ่ะ น้ำก็กระเด็น แต่ดีมีอุปกรณ์ช่วยนิดหน่อย(ซึ่งต้องมีผู้เสียสละทำอะไรบางอย่าง)

ไปถึงถ่ายรูปๆๆๆ แล้วก็กลับกันเลย เพราะไอ้บี๋มันรีบกลับไปเรียน

เราเลยกะว่าจะไปสุวรรณภูมิจากตรงนี้เลย เพราะมันน่าจะใกล้กว่าไปจากในเมือง

แล้วตอนนั้นเวลาเหลือเยอะมากๆ ก็เลยกะลองเสี่ยงนั่งรถเมล์ไป ไม่ขึ้นแท๊กซี่

ก็ยืนมองๆรถ เจอคันนึง เขียนไปลาดกระบัง ซึ่งเป็นเป้าหมายที่เราคิดว่าใกล้สุวรรณภูมิมากแล้ว

เลยกระโดดขึ้นรถไป มองทางไปเรื่อยๆ เห็นป้ายสุวรรณภูมิอยู่ก็อุ่นใจ

มันขับไปทางมีนบุรี ซึ่งเราก็ไม่เคยไป ดูทางไปเรื่อยๆจน เห็นป้ายสุวรรณภูมิบอกว่า ให้เลี้ยวซ้ายแล้วไปกลับรถ

ไอ้เราก็กะถ้าไม่ไปทางนั้น จะลงแล้วต่อแท๊กซี่ แต่ในที่สุดรถก็ไปทางเดียวกะสุวรรณภูมิ 555

แล้วก็นั่งต่อไปเรื่อยๆ จนเจออยู่แยกนึง มันเขียนว่าสุวรรณภูมิให้เลี้ยวซ้าย

ก็เอาแล้วไงรถมันตรงไป กะว่าถ้ามันตรงไปอีกแยกจะลง และแล้วมันก็เลี้ยวซ้ายอีกแยกนึง(แยกถัดจากป้ายไปสุวรรณภูมิอันแรก)

แล้วพอดีเหลือบไปเห็นรถที่เข้าสนามบิน เราก็เลยลง คิดว่ามีรถไปต่อแน่ๆ

สุดท้ายก็โบกรถตู้เข้าสนามบินเป็นที่เรียบร้อย สรุป ใช้เงินค่ารถจากนิด้าไปสนามบินแค่ 8+10บาท แทนที่จะเป็น 150 บาท 555

(แถมมาด้วยความตื่นเต้นตลอดทางว่าจะไปถึงป่าววะ)

ซักเที่ยงก็เจอกะผู้ร่วมทาง ไปเช็คอินแล้วลงมากินข้าวที่ Food court ข้างล่าง

กินเสร็จก็เข้า ตม. ตามปกติ

เข้าไปก็ถ่ายรูปกะที่ประจำเสร็จ ก็นั่งเล่น เดินเล่น รอเครื่องออก

เครื่องก็ออกตรงเวลาเป๊ะๆ บ่าย 2 กว่าๆ ไม่ delay เลย

ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีรึป่าว ปกติเห็นคนบ่นๆกันว่า ไปแอร์เอเชีย แล้วชอบดีเลย์

ประมาณว่า ไป 3 ไฟลท์ ดีเลย์ซะ 2 ไฟลท์ อะไรแบบนี้

เราบินมา 8 ไฟลท์ได้ ไม่ดีเลย์เลย ออกตรงเวลาทุกครั้ง(จิงๆไม่ค่อยอยากพูดเพราะกลัวคราวหน้ามันจะดีเลย์ เหอๆ)

ขึ้นเครื่องไป บนเครื่องมีปัญหานิดหน่อย เรื่องที่นั่ง พอดีไฟลท์นี้คนเกือบเต็ม แล้วแขกมันชอบนั่งกั๊กที่

แต่เคลียร์แปปเดียวก็เสร็จ พอเครื่องขึ้นกัปตันก็เริ่มพูด แล้วบอกว่าที่ปีนังขณะนั้นอุณหภูมิ 30 องศา

ฟังแล้วแบบว่าโคดเซ็ง จำได้ว่าวันนั้น กทม. หนาวมาก ทำไมปีนังร้อนขนาดนั้นวะ

ใช้เวลาบิน 1 ชั่วโมง 40 นาที ก็มาถึง Penang International Airport

สนามบินเค้าดูเล็กๆ ไม่ใหญ่มาก เจ้าถิ่นน่าจะเป็น Firefly กะ Malaysian Airline มั้ง เห็นจอดอยู่พอควร

เข้ามาก็ผ่าน ตม. แบบสบายๆ ออกมาข้างนอกกะเดินไปขึ้นรถเมล์ ตามที่เคยอ่านรีวิวมา

สรุปเดินๆไป มีทหารหรือตำรวจก็ไม่รู้(น่าจะเป็นทหาร)ถือปืนยาว แล้วมาถามว่าพวกเราจะไปไหน

น่ากัวโคดอ่ะ มีปืนด้วย(ตอนนั้นคิด เดินมาที่หวงห้ามป่าววะ)

สรุปพอบอกเค้าว่าจะไปป้ายรถเมลล์ เค้าเลยพาไปที่ Departure Hall ชั้น2

ขึ้นรถที่สนามบินได้เลย ไม่ต้องเดินไกลแบบที่อ่านมา

ก็รอรถเมล์เข้าเมืองถึง 6โมง 20 รถก็มา(มาเลย์เร็วกว่าเรา 1 ชั่วโมง)

หยอดค่ารถไป 2 ริงกิต ก็จะได้ตั๋วมา นั่งรถนานพอควร เกือบๆชั่วโมง แต่ก็ได้ชมวิวเรื่อยๆ

ผ่านห้างใหญ่ตรง Queensbay แล้วรถก็ขับเลียบทะเลไปเรื่อยๆ

เลยได้เห็น Penang Bridge ที่ยาวติดอันดับโลก เชื่อมเกาะปีนังกะฝั่งบัตเตอร์เวอร์ธ

ซักทุ่มนึงก็ไปลงรถที่ตึก Komtar ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมในเมือง George Town เมืองหลวงของรัฐปีนัง

Komtar เป็นตึกที่สูงที่สุดในปีนังด้วย ข้างบนจะมีที่ให้ชมวิว(แต่เสียตัง) ไปถึงยังไงก็ต้องขึ้นไปดู แต่วันนี้เย็นแล้ว เข้าที่พักก่อนดีกว่า

กว่าจะถึงที่พักที่ Hutton Lodge ก็ซักทุ่มนิดๆ ฟ้ายังไม่มืดเลย เช็คอิน เอาของเก็บเสร็จ

ก็ไปเดินหาอะไรกิน ตามถนน Jalan Penang 2 ข้างทางจะมี ผับ บ้าง ขายของกินแบบข้างถนนบ้าง แต่ยังไม่ค่อยกล้ากิน

เดินไปสุดถนนเจอถนน Upper Penang Road มีแต่ผับเต็มไปหมด เหมือนเป็นแหล่งเที่ยวกลางคืนของที่นี่

ก็เลยเดินอ้อมไปอีกถนนนึง เจอ Red Garden เป็นคล้ายๆ Food court กลางแจ้งใหญ่ๆ

มีเกือบทุกอย่างให้กิน เราเลยได้อาหารมื้อแรกมาเป็นข้าวหน้าปลาไหลนั่นเอง เหอๆ(ไปมาเลย์ทั้งที กินอาหารญี่ปุ่น เหอๆ)

(จริงๆ จากประสบการณ์ไปมาเลย์ครั้งที่แล้ว ทำให้ไม่ค่อยกล้ากินอาหารมาเลย์ แบบว่าเคยลองกินแล้วแต่กินไม่ได้อ่ะ เหม็นเครื่องเทศ)

กินเสร็จก็เดินกลับที่พัก เข้านอน กะว่านอนเร็ว พรุ่งนี้ตื่นเช้าๆไปเที่ยวดีก่า...

 

พอวันที่ 2 ตื่นมาก็เที่ยงแระ เหอๆ เวลาเที่ยวหมดไปครึ่งวัน

(To be continued)

 

 

 

 

 

 

 

จาไปเที่ยวแว้ววว

ไว้จากลับมาอัพ

ช่วงนี้อ่านแต่รีวิวที่คนไปเที่ยวมา(ต้องหาข้อมูลเยอะสาดดด)

ต่อไปถ้ามีโอกาสและไม่ขี้เกียจจนเกินไป อยากจะเขียนเรื่องที่ไปเที่ยวมามั่งแระ

อยากเขียนย้อนหลังทริปที่จำได้ กะ ทริปที่จะไปเร็วๆนี้ คงได้เขียนแน่ๆ

เบื่อๆ เห็นคนอื่นทำแล้วอยากทำมั่ง

 

วันนี้เลือกตั้งอีกแระ เลือกกี่ที คนที่เราเลือกก็ได้ทุกที 555

ครั้งนี้ก็คาดว่าน่าจะได้อีก เหอๆ

เมื่อวานวันเด็กแห่งชาติ ต้องไปทำธุระเยอะหน่อย

ขากลับ นั่ง 539 กลับจากอนุสาวรีย์

แล้วพอดีมันผ่านพวกเขาดิน ซึ่งจะมีเด็ก(+ผู้ปกครองขึ้นเยอะมาก)

มันก็ต้องลุกให้นั่งใช่ป่ะ ไอ้เราก็นั่งข้างใน ไอ้คนที่นั่งติดกันก็ไม่ยอมลุก

พวกนั่งข้างนอกเป็นประมาณเด็ก ม.ต้น ม.ปลาย ดูดีมีชาติตระกูล(แต่อาจไม่ไฮโซมากเพราะนั่งรถเมล์)

ไม่ยอมลุกสักคน เราก็เลยต้องลุก ให้เค้าข้ามมานั่ง

แล้วก็มีเด็กอีกหลายคน สุดท้ายพวกผู้ชายที่นั่งข้างก็ลุกหมดให้เด็กนั่ง

ส่วนไอ้เด็กกลุ่มนั้นก็ได้แต่ขยับ ให้เด็กเข้าไป แม่งไม่ลุกสักคน

น้ำใจไม่มีเลย ลงก็ไม่ไกลด้วย ภายนอกดูดีแต่ไม่มีน้ำใจจริงๆ

พอเราลุกให้เด็กนั่ง ก็มีคนช่วยถือกระเป๋า เป็นผู้ใหญ่ผู้หญิง

ลูกเค้านั่งข้างใน(อายุประมาณ 9 ขวบ 2 เดือน) ซักพัก ลูกหันมาถามแม่ว่า.. กระเป๋าใครอ่ะแม่

แม่ก็บอกว่า กระเป๋าพี่เค้า แล้วเด็กก็มองหน้าเรา

แล้วหันไปถามแม่ว่า....

พี่เค้าผู้หญิงผู้ชายอ่ะ อืม... จบ

แล้ววันนี้ไปสนามหลวง2มา ตอนนั่งสองแถวกลับบ้าน

เกือบถึงแล้วแหละ รถสองแถวจอด

ปรากฎว่ามีรถชนกัน เป็นมอเตอร์ไซด์กะจักรยาน

มีคนแก่นอนเจ็บอยู่(หัวหรือคิ้วแตกไม่รู้ เลือดไหลอาบ น่าสงสารมาก)

สรุปว่า.. ไทยมุงมัวแต่เถียงกัน ไม่ยอมคิดจะเอาคนส่ง ร.พ.

พอตอนหลัง เอายายขึ้น 2 แถว ปรากฎไม่ยอมมีใครไปด้วย

สรุปเราเลยบอกเด๋วไปเอง แต่สุดท้าย มีคนไปตามญาติเค้ามา เลยจบเรื่องซะที

แต่เราว่าคงชนนานพอควรแล้วแหละ เพราะมีไทยมุงมาจากที่ไกลๆหลายคน

แต่ก็ยังงงที่ไม่เอาคนเจ็บส่ง ร.พ.ซะที

 

ช่วงนี้จนอื้อ

 

Happy New Year ช้าไป(ไม่)นิด

ปีนี้ countdown ด้วยการดูหนังข้ามปี เหอๆ แปลกไปอีกแบบ

ปีที่แล้วก็ทำตาม Resolution ได้หลายข้ออยู่

 

ไปเกาะล้านมาก่อนปีใหม่ หนุกดี
ไว้ว่างๆจะมาเขียน New Year Resolution

ดูรูปไปก่อง...