| veen's profilePOPPY TOPOLOGICAL SPACEPhotosBlogLists | Help |
|
01 January ปีใหม่แว้วววHappy New Year 2007 นะฮะ
Best Wish for Everyone
ก็ผ่านไปอีกปีสำหรับปีที่รู้สึกว่าชีวิตมีอะไรเข้ามาเยอะมากๆ
ปีที่รู้สึกวุ่นวายอยู่ตลอดเวลา
เรื่องเหตุบ้านการเมือง ก็คงรู้ๆกันอยู่แล้ว
แต่แค่เรื่องตัวเองก็รู้สึกว่ามันมีเรื่องอะไรมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต
เรียน ป.โท ก็ยังจะเอาตัวไม่รอด ทำตัวแย่กว่าตอน ป.ตรีซะอีก แล้วมันจะรอดหรอวะ
เพื่อนก็เปลี่ยนกลุ่ม ซึ่ง life style ก็ต่างกะเพื่อนเก่าลิบลับ
เหมือนทำหลายคนหายไปจากชีวิต แล้วก็รับใครหลายคนเข้ามามีอิทธิพลในชีวิต
รู้สึกว่าชีวิตมีแต่การเปลี่ยนแปลง
รู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนหนีปัญหา
กลัวที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง
ไม่กล้าที่จะทำในสิ่งที่ควรจะทำเพราะกลัวจะทำไม่ได้
ไม่คิดมากกะหลายๆเรื่องทั้งที่ควรจะคิดมาก(หลังจากที่อยู่กับใครบางคนมากเกินไป)
รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปจริงๆ หลายๆอย่างอยากกลับมาเป็นคนเดิมจริงๆ
แต่หลายๆอย่างมันคงถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนแปลงแล้วล่ะ
ไม่อยากปล่อยให้มันเป็นเพียงความคิด
ถ้าทำไม่ได้ จะได้รู้ตัวเองจริงๆซะที(ว่าเป็นบัวใต้น้ำ เหอๆ)
ได้ย้อนกลับไปดูบลอกเก่าที่เขียนสิ่งที่จะทำในปีที่ผ่านมา ก็ทำได้เพียงข้อเดียว จาก 5ข้อ
ปีนี้ก็เลยไม่อยากเขียนแล้ว เขียนไปก็ไม่มีประโยชน์ถ้าไม่ทำ(ได้แต่คิด)
อดีตมันผ่านมาแล้วก็คงย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดดีกว่า
ตอนนี้คงต้องได้รับผลกรรมกับสิ่งที่ทำลงไป
ทำอะไร ก็คงได้ผลเช่นนั้น
คง suffer from the consequence
แต่ก็คงต้องยอมรับกับสิ่งที่มันจะเกิดขึ้นทั้งดี และไม่ดี เพราะเราเป็นคนทำเองทั้งหมด
ตอนนี้อยากขอให้ตัวเองมีความอดทน มีความพยายามมากขึ้น ไม่หนีปัญหาก็พอ
เริ่มต้นปีใหม่ กับชีวิตใหม่ๆดีกว่า(ในทางที่ดีขึ้น)
New year, New Life & Better Life
จบ.... อยากเขียนเยอะกว่านี้ แต่ก็ไม่อยากเขียน เหอๆ(อย่างง)
ชื่อเพลง/Title : เพื่อนของเราชื่อความเหงา
ศิลปิน/Artist : ตรัย ภูมิรัตน์ อัลบั้ม/Album : เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
* อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ (ซ้ำ * , *) |
|
|